07 februari 2005

Gisteren was het weer een dag met een grijs randje, te weinig om handen en dus te veel tijd om over alles na te denken, waarover dat lijkt me wel duidelijk, dus vandaar geen details. Het wk schaatsen kon me niet genoeg afleiden en boeien, waardoor ik weer maar eens een eind ben gaan lopen. Het plan was om met z'n tweeen te gaan maar degene die mee zou gaan had de hele nacht voor de tweede keer van ons etentje van gisteravond "genoten", maar dan in zijn achteruit, pistache-allergie.

Het weer was perfect voor een lange wandeling, strakblauwe hemel, zon en lekker fris. Ik ben van Bath over de dijk richting Antwerpse haven gelopen, daar is altijd wat te zien. Passerende grote schepen en van daaruit heb je uitkijk op de kerncentrale in Doel met z'n koeltorens, wat soms mooie plaatjes op kan leveren. Ik ben blij dat de zondag weer om is, de rest van mijn dagen hier zitten vol dus dan schiet het tenminste wat harder op. Volgende keer wat korter komen misschien? Maar ja, dan is er natuurlijk een stuk minder te regelen en zal het ook allemaal hopelijk al wel minder beladen zijn. Nog drie dagen en daarbij een hele zware!

06 februari 2005

Zoals sommigen weten heb ik naast deze blog nog een andere, �allo �allo, die ik in het verleden gebruikte als fotoblog en voor grappige of andere zaken die ik op het internet tegenkwam. Sinds een maand of vier is �allo �allo eigenlijk van lieverlee in de diepvries terecht gekomen en dat vind ik jammer maar vind zelf nu en waarschijnlijk ook in de nabije toekomst niet de tijd om hem echt te ontdooien. Daarom wil ik bij deze een balletje opgooien waar ik al een aantal maanden mee rondloop en wat afgelopen week weer actueel is geworden door onder andere onze kennismaking met bicat.net en wat persoonlijke dingen van mezelf die ik niet vond kunnen in mijn eigen weblog. Vinden jullie het misschien een idee om van �allo een gezamenlijk blog te maken, een soort kranten / probeersel / vuilnisbakidee waar je dingen op kwijt kunt die je niet vind passen op je eigen blog maar wel gezegd zou willen hebben eventueel onder eigen naam of anoniem.

Bovendien kunnen diegenen die nu geen eigen blog hebben, maar wel regelmatig reageren, hier ook hun ei kwijt en gelijk kennismaken met het fenomeen weblog. Dus mijn vraag bij deze: denk er eens over en gooi jouw positieve dan wel negatieve visie hierover in de groep, laten we er een brainstorm sessie van maken, kijken wat voor pros en cons er tevoorschijn komen en of we op termijn tot een gezamenlijk compromis kunnen komen. Ik ben benieuwd. Als je de link "mijn bijdrage" onder de kopfoto van 'allo 'allo aanklikt komt er een mailformulier tevoorschijn waarop je jouw verhaal of mening kwijt kunt. Zend je het in dan wordt het meteen geplaats als log. Hou je niet in!

05 februari 2005

Langzaamaan begint het steeds meer te kriebelen en het verlangen nog meer te groeien. Ik begin ongeduldig te worden en tel haast de minuten tot woensdagnacht als mijn beste maat, Johan, me naar Schiphol gaat brengen. Het "oude" gevoel dat ik me "hard" opstel steekt nu af en toe de kop weer eens op. "Hard" tussen haakjes omdat ik dat van mezelf soms nog vind vanuit mijn nog steeds af en toe in me opborrelende te grote verantwoordelijkheidsgevoel ten opzichte van de mensen om me heen. Ik weet heel goed dat dit totaal onterecht is, ik heb mijn best gedaan, ben daarin voor mezelf tot het uiterste gegaan en heb nu geen andere keus meer dan voor mezelf te kiezen en afstand te nemen, maar toch. In de eerste plaats natuurlijk ten opzichte van Tom, dat verhaal en hoe ik daar in sta lijken me wel duidelijk, maar ondertussen is er een nieuw verhaal bijgekomen, wat is namelijk het geval: mijn moeder gaat ook verhuizen en haar verhuisplannen, die al wel langer sudderden, zijn de laatste weken ook in een stroomversnelling gekomen. Zij krijgt op 15 februari de sleutel van haar nieuwe appartement en ik dus de zeventiende.

Het zal er dus op neer komen dat we ongeveer tegelijkertijd een nieuwe stek zullen hebben en dat ik haar niet zal kunnen helpen. Gelukkig is dat ondertussen allemaal wel geregeld met behulp van de vele vrienden en familieleden die ze heeft, dus dat komt ook allemaal wel op zijn pootjes terecht zoals alles, maar toch knaagt het enigzins aan me terwijl ik aan de ander kant ook weet dat dat onzin is. Het gaat nou eenmaal zoals het moet gaan. Na vandaag nog vier volle dagen en dan............Lanza, heerlijk.