De gang bij de verdere afwerking van mijn nieuwe stek zit er (nog) niet echt in. Gisteren heb ik samen met Ailsa, na onze Spaanse les, badkamerspiegels en gordijnrails gekocht zodat die gemonteerd kunnen zijn voordat mijn spullen komen. Volgens de laatste berichten van de verhuizer is dat waarschijnlijk nog deze week. Toen ik die spullen vast naar mijn appartement bracht, bleek er aan de keuken nog weinig verandert te zijn na dinsdag, de puinhoop was ook niet minder, wat die man heeft uitgevoerd is mij in ieder geval een raadsel. Dus weer maar eens Estupendo gebeld, de bemiddelaar, om de druk op de ketel te houden. De naam van het bedrijf komt bij mij in ieder geval nog niet helemaal uit de verf. Estupendo staat voor: geweldig, schitterend, fantastisch en meer van die zegekreten.

De stemming en het gevoel zijn verder nog prima en die wil ik ook niet laten verpesten door die kleine hobbeltjes. Hoe dan ook komt het toch allemaal wel op zijn pootjes terecht en proberen te forceren helpt toch geen bal, integendeel. Het was eergisteravond trouwens wel erg laat voordat ik mezelf er toe kon brengen te gaan slapen, ik was in "De eerste raadsman" van Brad Meltzer bezig, een politieke thiller die ik niet weg kon leggen voordat ik hem uit had. Het was half drie.

Yessssssssssssss, ik heb hem, de sleutel van mijn nieuwe stek. Wel nog met beperkingen, alla, maar het begin is er, ik kan in ieder geval beginnen met er mijn stempel op te drukken. De beperkingen: de keuken is nog maar half klaar, de douchecabine moet nog geinstalleerd worden en het is een grote puinhoop binnen. Het komt me eigenlijk niet eens slecht uit, mijn container is toch nog steeds niet vrijgegegeven. De bemiddelaar en de verhuurder zien na wat opmerkingen van mij ook wel in dat ze zich niet aan de in het huurcontract gemaakte afspraken houden. Ze doen er nu in ieder geval alles aan om de boel rond te krijgen. De verantwoording ligt mijns inziens ook volledig bij hen. Ze hebben tenslotte ruim de tijd, meer dan twee maanden, en de gelegenheid gehad om hun zaakjes geregeld te krijgen. Toen ik in december heb getekend was het in feite, buiten de keuken om, al zo goed als klaar voor bewoning. Ze hebben er waarschijnlijk allemaal wat te gemakkelijk over gedacht en het allemaal op het laatste moment aan laten komen. Misschien iets te veel manana gedachten. Bovendien hebben ze blijkbaar ook nog een keukenfirma in de hand genomen die hier nou niet echt beroemd is om zijn snelheid en service.

Het zal allemaal wel zijn reden hebben en alles zal ook weer wel op het goeie moment samenkomen, daar ga ik in ieder geval van uit. Bovendien hou ik er nog een leuk voordeeltje aan over: ik hoef de eerste maand huur niet te betalen. Buiten deze hobbeltjes is het me bij het terugzien van mijn nieuwe stekkie weer overduidelijk dat ik een passende jas gekozen heb. Hij zit zelfs ruimer dan ik in gedachten had. Ik weet zeker dat ik me hier thuis ga voelen en zie me al vanaf mijn veranda op een heldere avond zitten genieten van het uitzicht over de oceaan. Het kan slechter!

Maandag, gisteren dus, heb ik van lieverlee toch helaas weer de landing in moeten zetten. Niet dat me dat helemaal is gelukt, daarvoor waren de naweeen van zondag te roezig, maar dat landen hoort er nou eenmaal ook bij, er was nog zat werk aan de winkel. Zaterdag belde een technicus van Telefonica me dat hij mijn vaste telefoon en adsl verbinding wilde komen installeren. Meteen diezelfde dag wel te verstaan, ook dat kan dus hier. Helaas had ik toen nog geen sleutel dus hadden we afgesproken voor gistermorgen negen uur. Hij en ik waren er redelijk op tijd, maar helaas werkt de centrale van het complex nog niet zoals het hoort. Das nog effe afwachten dus, manana. De keuken is ook nog niet helemaal klaar, die installateur dacht nog een dag of wat werk te hebben. Dat gaat dus duidelijk anders dan in Nederland, waar een keuken een kwestie van een dag is. Maar ja, we passen ons gewoon aan en niet eens met veel tegenzin, het komt allemaal best op zijn pootjes terecht op het goeie moment. Lo que sea, sera. (What will be, will be)

Wel heb ik nu mijn Certificado, het was nog wel effe zoeken bij de ayuntamiento, maar uiteindelijk kregen ze het boven water. Gelijk maar afgegeven bij de verhuizer zodat het dossier nu hopelijk eindelijk compleet is en ik een dezer dagen kan beginnen met het uitpakken van mijn 187 kadootjes. Ik heb er ongelofelijke zin in.