Afgelopen weekend en maandag is er van stappen richting werk ondernemen niks gekomen, maandag was hier een officiele feestdag dus alles was gesloten. Gisteren ben ik weer op pad geweest, eerst weer even naar 't INEM, ik had zaterdag namelijk een exprestelegram gekregen of ik me zo spoedig mogelijk bij hen wilde melden. Het enige wat ze nodig bleken te hebben was een handtekening en een telefoonnummer waar ik bereikbaar ben.

Via email heb ik heb ook een aantal bedrijven benadert en ga vandaag naar de eersten toe. Het zijn vooral makelaarskantoren en autoverhuurbedrijven waar ik mijn talenkennis als grote troef kan gebruiken. Mochten jullie ook nog ideeen hebben in een of andere richting, aarzel dan beslist niet. Ik hoop eigenlijk stiekum heel erg dat het bij de Lanzarote Gazette iets wordt, maar moet ook op andere paarden wedden, je weet tenslotte maar nooit. De dagen vliegen nog steeds voorbij, ik voel me erg goed en heb ondertussen ook weer meer mensen leren kennen. Er zit van alles bij, Duitsers, Engelsen en ook Nederlanders. Blijkbaar ben ik in een of andere positieve stroom terecht gekomen want alles lukt, gaat, werkt of zit allemaal mee. Dat heeft natuurlijk ook met mijn eigen instelling en benadering te maken, maar vooral met het feit dat ik die dikke vette streep heb gezet. Het had me in Nederland al zoveel goeds gebracht en blijkbaar gaat dat hier gewoon zo verder, heerlijk!

Hoe klein is de wereld, hoe snel gaat nieuws, ook nu weer. Ik hoorde (las) vanmorgen om half negen plaatselijke tijd (half tien in Nederland) al over de vermeende moord op Theo van Gogh, en had eerst zoiets van dit kan niet waar zijn.

Helaas dus wel, weer zo'n "waar was je" moment, het worden er teveel. En dan ook nog op deze manier, een brief met een mes in zijn lijf gestoken, de wereld lijkt steeds verder door te draaien. Een eigen mening hebben is tegenwoordig eng, als je je kop boven het maaiveld uitsteekt heb je letterlijk een pantser nodig. Ik was het niet altijd met Theo eens maar had wel respect voor zijn houding en kon vaak om hem lachen. Weer een markant figuur "ausgeloest". Zucht!

Fumar puede matar!!

Of de duvel er @#$%&*(#@ mee speelt, vanmorgen lees ik op de log van Rian een stukje over een belachelijke maatregel dat sigarenbandjes, kistjes en dergelijke voortaan niet meer tentoongesteld mogen worden op ruilbeurzen, omdat dat een vorm van reclame zou zijn. Vlak daarna bel ik Annie, degene die mijn huis nu bijhoud en voor de planten zorgt, om haar te feliciteren met haar verjaardag en ze verteld me dat er vlekken op haar longen zijn geconstateerd. Foto's, bloed prikken, ECG en je kent die hele medische molen wel. Nou gun ik niemand ziektes of wat dan ook, maar zij is toch wel de laatste die zoiets verdiend heeft. Een mens van goud die heel erg veel ellende achter de rug heeft en altijd voor iedereen klaar staat. Zo zie je maar dat het altijd de goeien zijn die het meeste op hun pad vinden, tjuu.

Het zet mij natuurlijk weer aan 't denken, is het voor mij ook niet gewoon de tijd en dit een extra signaal om te kappen met die zooi? Ondanks of juist vanwege het feit dat roken hier zowat niks kost (Gauloises per pakje 1,45, Fortuna 0,85)????